بربوده میانش دل خلقی ز میانه

زلف سیهش را دل شوریده گرفتار

تیر مژه اش را جگر خسته نشانه

بگشوده نظر خلق جهانی ز کناره

من کرده دل صدر نشین را سوی بحرین

با قافله خون ز ره دیده روانه

جامی می دوشینه به من داد و مرا گفت