ور پرتو خورشید رخش تاب نیاری

یاری کن و در بندگی یار فرود آی

در سایه ایوانش اگر راه نیابی

خورشید صفت بر در و دیوار فرود آی

در سایه آن زلف سیه کار فرود آی

چون بر سر آبست ترا منزل مالوف

بر چشمه چشم من خونخوار فرود آی