وی آیت رحمت که کست شرح نداند

ای شمع چگل دوش در ایوان که بودی

وی سرو روان دی بگلستان که بودی

کی بود نزول تو و در شان که بودی

چون صبح برآمد به سر بام که رفتی

چون شام در آمد بشبستان که بودی