که اویست جاوید نیکی شناس

بگویش که هرکس که گردد بلند

جهاندار وز هر بدی بی گزند

ز دادار باید که دارد سپاس

چو باشد فزاینده نیکویی

به پرهیز دارد سر از بدخویی

بیفزایدش کامگاری و گنج