اگر یک نوبتم در برکشی چون ساز و بنوازی

چو می سوزیم و می سازیم همچون عود در چنگت

چرا ای مطرب مجلس دمی با ما نمی سازی

چه باشد چون من نالان بضربت گشته ام قانع

دلم را گر نمی خواهی که سوزی ز آتش سودا

ز خال عنبرین فلفل چرا بر آتش اندازی

بر افروزی روان حسن اگر عارض برافروزی