آشیان بر ره سیمرغ چه سازد مگسی

تشنه در بادیه مردیم باومید فرات

وه که بگذشت فراتم ز سر امروز بسی

هر کسی را نرسد از تو تمنای وصال

خیز خواجو که گل از غنچه برون می آید

بلبلی چون تو کنون حیف بود در قفسی