دل به تو می کشد مر از آنکه لطیف و دلکشی

گر بفریب می کشی ور بعتاب می کشی

آب حیات می برد لعل لب چو آتشت

و آب نبات می چکد زان لب لعل آتشی

حاصل من ز خط تو نیست بجز سیه رخی