حاصل من ز خط تو نیست بجز سیه رخی

دل به تو می کشد مر از آنکه لطیف و دلکشی

آب حیات می برد لعل لب چو آتشت

و آب نبات می چکد زان لب لعل آتشی

پایه من ز زلف تو نیست بجز مشوشی

تیر ترا منم هدف گر تو خدنگ می زنی

تیغ ترا منم سپر گر تو اسیر می کشی