پایه من ز زلف تو نیست بجز مشوشی

آب حیات می برد لعل لب چو آتشت

و آب نبات می چکد زان لب لعل آتشی

حاصل من ز خط تو نیست بجز سیه رخی

تیر ترا منم هدف گر تو خدنگ می زنی

تیغ ترا منم سپر گر تو اسیر می کشی

زلف تو در فریب دل چند کند سیه گری