زلف تو در فریب دل چند کند سیه گری

پایه من ز زلف تو نیست بجز مشوشی

تیر ترا منم هدف گر تو خدنگ می زنی

تیغ ترا منم سپر گر تو اسیر می کشی

چشم تو در کمین جان چند کند کمانکشی

چون دم خوش نمی زنم بی لب لعل دلکشت

بار غم تو چون کنم گر نکشم به ناخوشی