ساقی بده کزین می در بزم دردنوشان

برد آب آب و آتش ساقی بسیم ساقی

قد طاب وقت شربی یا من یروم قربی

فی الیل اذ تهیا مع منیتی اغتباقی

گر باقیست جامی آنست عمر باقی

فی الراح ارتیاحی لا اسمع اللواحی

لکن مع الملاحی اشرب علی السواقی