یا منیه المتیم صل عاشقیک وارحم

لکن مع الملاحی اشرب علی السواقی

من رند و می پرستم پندم مده که مستم

کز دست کس نگیرم جز می ز دست ساقی

فالقلب مستهام من شده الفراقی

دور از رخت چو خواجو دورم ز صبر و طاقت

لیکن بطاق ابرو از دلبران تو طاقی