تو آفتاب بلندی ولی زوال نداری

وگر چه جفت غمم بیتو در زمانه تو طاقی

کجا بگرد سمندت رسد پیاده مسکین

بدین صفت که تو گردون خرام برق براقی

تو ماه مهرفروزی ولی بری ز محاقی

تو خون خواجو اگر می خوری غریب نباشد

که از نتیجه خونخواران جنگ براقی