آنچه از باده دوشینه بماند باقی

تشنه ام تا بکی آخر بده آبی ساقی

فی حشای اضطرمت نایره الا شواق

عمر باقی بر صاحب نظران دانی چیست

عنت الورق علی قلقله الاقداح

و لنا القرقف فی بلبله الاحداق

گر گل از گل بدمد بیدل جان افشانرا