و لنا القرقف فی بلبله الاحداق

عمر باقی بر صاحب نظران دانی چیست

آنچه از باده دوشینه بماند باقی

عنت الورق علی قلقله الاقداح

گر گل از گل بدمد بیدل جان افشانرا

صحف تکتب بالدمع علی الاوراق

ایکه هستی ز نظر غایب و حاضر در دل