ز هوشنگ و جم و فریدون گرد

از آرایش بندگی گشته ای

نرفتی به درگاه او بنده وار

نخواهی به گیتی کسی شهریار

که از تخم ضحاک شاهی ببرد

همی رو چنین تا سر کیقباد

که تاج فریدون به سر بر نهاد