لاله زاری گردد از خون دلم هر منزلی

مهر رویت می نهد هر روز مهری بر لبی

چشم مستت می زند هر لحظه تیغی بر دلی

چون کنم قطع منازل بی گل رخسار تو

بر سر کوی غمت هر جا که پایی می نهم

بینم از دست سرشک دیده پایی در گلی

رنگ رخسارت نمی بینم ببرگ لاله ئی