تا کند آهوی شیرافکن او بادامی

عقل را بار نباشد به سراپرده عشق

زانکه ره در حرم خاص نیابد عامی

شیرگیران باردات همه در دام آیند

راستان سرو شمارندت اگر در باغی

صادقان صبح شمارندت اگر بر بامی

راستی را چو تو بر طرف چمن بگذشتی