حاجت بشمع نیست که بزم معاشران

آب فسرده را ز چه سازی نقاب می

تا کی کنم ز دیده می لعل در قدح

از گوهر قدح بنما لعل ناب می

روشن بود بتیره شب از ماهتاب می

هر چند گفته اند حکیمان که نافعست

محروریان آتش غم را لعاب می