رخ همچو آفتابت ز نقاب آسمانی

ز تو با تو راز گویم به زبان بی زبانی

به تو از تو راه جویم به نشان بی نشانی

چه شوی ز دیده پنهان که چو روز می نماید

تو چه معنی لطیفی که مجرد از دلیلی

تو چه آیتی شریفی که منزه از بیانی

ز تو دیده چون بدوزم که تویی چراغ دیده