از سواد خط سبز تو غباری که تو دانی

خرم آنروز که مستم ز در حجره درآئی

وز لبت بوسه شمارم بشماری که تو دانی

همچو ریحان تو در تابم از آن روی که دارم

گر چه کارم بشد از دست بگو بو که برآید

از من خسته دلسوخته کاری که تو دانی

در قدح ریز شرابی ز لب لعل که خواجو