بدستانت بدست آرند اگر خود پور دستانی

برون از جهل بوجهلی نبینم هیچ در ذاتت

ازین پس پیش گیر آخر مسلمانی سلمانی

بملک جم مشو غره که این پیران روئین تن

اگر رهبان این راهی و گر رهبان این دیری

چو دیارت نمی ماند چه رهبانی چه رهبانی

رود هم عاقبت بر باد شادروان اقبالت