اگر زین نگین داری همه ملک سلیمانی

اگر رهبان این راهی و گر رهبان این دیری

چو دیارت نمی ماند چه رهبانی چه رهبانی

رود هم عاقبت بر باد شادروان اقبالت

چو می بینی که این منزل اقامت را نمی شاید

علم بر ملک باقی زن ازین منزلگه فانی

چو خواجو بسته ئی دل در کمند زلف مهرویان