چه خیزد گر اسیری را بخوانی

من از عالم برون از آستانت

نمی دانم دری باقی تو دانی

چه باشد گر غریبی را بپرسی

ز بس کز ناله من در فغانست

کند کوه گرانم دل گرانی

چو من دور از تو بر آتش نشستم