شکنج زلف چو ثعبان نهاده بر کف موسی

مقیم طور محبت ز شوق باز نداند

شعاع آتش مهر از فروغ نور تجلی

کمال معجزه حسن بین که غایت سحرست

حکایتیست ز حسنت جمال لعبت چینی

نمونه ئیست ز نقشت نگارخانه مانی

رخ منور و خال سیاهت آتش و هندو