دست بدار از سر و زر این همه دستان چکنی

باده خور و شاد بزی انده گیتی چه خوری

حکمت یونان به طلب ملکت یونان چکنی

از سر هستی بگذر از سر مستی چه روی

در گذر از ظلمت دل غرق سیاهی چه شوی

واب خور از مشرب جان چشمه حیوان چکنی

بی سببی ترک من ای ترک پریرخ چه دهی