گر تو نئی رنج روان خون ضعیفان چه خوری

ور نشوی قلب شکن بر سر میدان چکنی

کوی تو شد قبله جان روی به بطحا چه نهی

روی تو شد کعبه دل قطع بیابان چکنی

ور تو نئی گنج روان در دل ویران چکنی

چون همه جمعیت من در سر سودای تو شد

کار دلم همچو سر زلف پریشان چکنی