راه مستوران زنی و منکر مستان شوی

خویش را از عاقلان دانی و نادانی کنی

چون بعون حق نمی باشد وثوقت لاجرم

از ره حق روی برتابی و عوانی کنی

خرمن مردم دهی بر باد و دهقانی کنی

کار جمعی از سیه کاری چو زلف دلبران

هر نفس برهم زنی وانگه پریشانی کنی