رنجم شفا بود چو تو باشی طبیب من

جان پرورم گهی که تو جانان من شوی

جاوید زنده مانم اگر جان من شوی

دردم دوا شود چو تو درمان من شوی

پروانه وار سوزم و سازم بدین امید

کاید شبی که شمع شبستان من شوی