زان گیسوی دراز مگر دست کوتهی

سلطان اگر چنانکه گناهی ندیده است

بی ره بود که روی بگرداند از رهی

از پا در آمدیم و ندیدم حاصلی

خواجو اگر گدای درت شد سعادتیست

بر آستان دوست گدائی بود شهی