آن نه مرجان خموشست که جانیست مصور

گر تو شیرین شکر لب بشکر خنده در آئی

بشکر خنده شیرین دل خلقی بربائی

وان نه سرچشمه نوشست که سریست خدائی

وصف بالای بلندت بسخن راست نیاید

با تو چون راست توان گفت ببالا که بلائی