کاب و گلم تمام بر آتش نهاده ئی

از زلف مشکبوی تو مجلس معطرست

گوئی که عود خام بر آتش نهاده ئی

آبی بر آتشم زن از آن آتش مذاب

چون آبگون قدح ز می آتش نقاب شد

پنداشتم که جام بر آتش نهاده ئی

خواجو برو به آب خرابات غسل کن