کسی که همچو عراقی اسیر عشق تو نیست

بیا، که با تو مرا صدهزار پیوند است

مرا چو از لب شیرین تو نصیبی نیست

از آن چه سود که لعل تو سر به سرقند است؟

شب فراق چه داند که تا سحر چند است؟