دایم از یار اگرچه مهجور است

از شراب الست روز وصال

دل مستم هنوز مخمور است

دست ازین عاشقی نمی دارد

حال آشفته بر رخش فاش است

شعله و نار پرتو نور است

حکم داری به هر چه فرمایی