کز زخمه آن نه فلک اندر تک و تاز است

ساز طرب عشق که داند که چه ساز است؟

آورد به یک زخمه، جهان را همه، در رقص

خود جان و جهان نغمه آن پرده نواز است

عالم چو صدایی است ازین پرده، که داند