ناز است بجایی و یه یک جای نیاز است

محتاج نیاز دل عشاق چرا شد

حسن رخ خوبان، که همه مایه ناز است؟

عشق است که هر دم به دگر رنگ برآید

در صورت عاشق چو درآید همه سوزاست

در کسوت معشوق چو آید همه ساز است

زان شعله که از روی بتان حسن برافروخت