چه شناسی که می و نقل بهم

تو از آن بی خبری کان چه خوش است

تو چه دانی که شکر خنده او

از دهان شکرستان چه خوش است؟

از لب آن بت خندان چه خوش است

گر ببینی که به وقت مستی

لب من بر لب جانان چه خوش است