گه گهی یاد کن به دشنامم

شادمان کن، که بی تو غمگین است

بی رخت دین من همه کفر است

با رخت کفر من همه دین است

سخن تلخ از تو شیرین است

دل به تو دادم و ندانستم

که تو را کبر و ناز چندین است