بر بوی آن که بوی تو دارد نسیم گل

عیبم مکن، که روضه رضوانم آرزوست

وز روی آن که رونق خوبان ز روی توست

دایم نظاره رخ خوبانم آرزوست

پیوسته بوی باغ و گلستانم آرزوست

سودای تو خوش است و وصال تو خوشتر است

خوشتر ازین و آن چه بود؟ آنم آرزوست