در بند کفر مانده و ایمانم آرزوست

سودای تو خوش است و وصال تو خوشتر است

خوشتر ازین و آن چه بود؟ آنم آرزوست

ایمان و کفر من همه رخسار و زلف توست

درد دل عراقی و درمان من تویی

از درد بس ملولم و درمانم آرزوست