کز خودم زخم هست مرهم نیست

جرعه ای ده، مرا ز غم برهان

که دلم بی شراب خرم نیست

از خودی خودم خلاصی ده

چون حجاب من است هستی من

گر نباشد، مباش، گو: غم نیست

ز آرزوی دمی دلم خون شد