افتاده دو صد شیون از جور تو هرجایی

از بخت بدم، باری، جز مات نمی افتد

از غمزه خونریزت هرجای شبیخون است

شب نیست که این بازی صد جات نمی افتد

این جور و جفا با من تنهات نمی افتد

بیچاره عراقی، هان! دم درکش و خون می خور

چون هیچ دمی با او گیرات نمی افتد