در جنت حسن رویت کاشانه ای چه سنجد؟

چون زلف برفشانی عالم خراب گردد

دل خود چه طاقت آرد؟ویرانه ای چه سنجد؟

گرچه خوش است و دلکش کاشانه ای است جنت

با من اگر نشینی برخیزم از سر جان

پیش بهشت رویت غم خانه ای چه سنجد

گیرم که خود عراقی، شکرانه، جان فشاند