در جان چو مهرت افتد، عشق روان نگنجد

سودای زلف و خالت جز در خیال ناید

اندیشه وصالت جز در گمان نگنجد

در دل چو عشقت آید، سودای جان نماند

دل کز تو بوی یابد، در گلستان نپوید

جان کز تو رنگ بیند، اندر جهان نگنجد

پیغام خستگانت در کوی تو که آرد؟