چون حدیث لب شیرینش رود

صبر ازین بیش مگر نتوان کرد

با چنین دیده، که پرخوناب است

به چنان روی نظر نتوان کرد

یاد حلوا و شکر نتوان کرد

سخن زلف مشوش بگذار

دل ازین شیفته تر نتوان کرد