غمش از سینه به در نتوان کرد

غم او مایه عیش و طرب است

از طرب بیش حذر نتوان کرد

گرچه دل خون شود از تیمارش

ابتلایی است درین راه مرا

که از آن هیچ خبر نتوان کرد

گفتم: ای دل، بگذر زین منزل