دو چشم تو، خود اگر عاشقی، پر آب بود

به جست و جو طلب وصل یار نتوان کرد

بدان مخسب که در خواب روی او بینی

خیال او بود آن، اعتبار نتوان کرد

بر آب نقش لطیف نگار نتوان کرد

به چشم او رخ او بین، به دیده خفاش

به آفتاب نظر آشکار نتوان کرد