تا کی دلم، ای عزیز چون جان

جز تو دگریش یار باشد

خرم دل آن کسی که او را

اندوه تو غمگسار باشد

بر خاک در تو خوار باشد؟

نامد گه آن که خسته ای را

بر درگه وصل بار باشد؟