چو مهتر سراید سخن سخته به

درختی بود کش بر و بوی نیست

وگر جان تو بسپرد راه آز

شود کار بی سود بر تو دراز

ز گفتار بد کام پردخته به

ز گفتارت آنگه بدی بنده شاد

که گفتی که چون تو ز مادر نزاد