بر آستان درت صدهزار دل دیدم

که با خیال رخت دم به دم به راز آمد

چه کرده ام که ز درگاه وصل جان افزا

نصیب خسته دلم هجر جانگداز آمد؟

مگر که خاک سر کوت دلنواز آمد؟

غبار خاک درت بر سر کسی که نشست

ز سروران جهان گشت و سرفراز آمد